သချိုင်းဟောင်း မှ အပြန် (စ-ဆုံး)

Posted on

Unicode Version

သချိုင်းဟောင်း မှ အပြန် (စ-ဆုံး)
” အကို ထပါအုံး…ခွေးတွေဘာလို့ဒီလောက်ဟောင်နေရတာလဲ……
“အေးဟုတ်တယ်…ခွေးတွေဟောင်ပုံကတော်တော်ထူးနေတယ်…တို့အိမ်ကခွေးတွေဘဲ…ဟောင်နေတာ…ငါဆင်းကြည့်လိုက်အုံးမယ်……
” ကိုအောင်က လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကိုင်ပြီး အိမ်အောက်ဆင်းလိုက်သည်…ခွေးများကအိမ်နောက်ဖေး အခန်းကိုကြည့်ပြီးထိုးထိုးဟောင်နေသည်……အသေအချာကြည့်လိုက်တော့မှ…ကလေးသိပ်ထားရာ နောက်ဖေးခန်းကို…ဦးတည်ဟောင်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်………
ထိုစဉ် အနီးအနာူအိမ်များမှ…လူများလဲကိုအောင်တို့ခြံအတွင်းသို့ရောက်ရှိ့လာကြသည်…မင်းရဲ့ခွေးတွေကဘာတွေ့လို့ဒီလောက်ဟောင်နေရတာလဲ…ငါ့တို့ခြံထဲကခွေးတွေတော့ငြိမ်နေတယ်…ထူးဆန်းတယ်ထင်လို့ …ဆင်းလာကြတာ………
ဟုတ်တယ်…အကိုခွေးတွေက …ကျတော်အိမ်နောက်ဖေးခန်းကို…မော့မော့ပြီး ထိုးဟောင်နေကြတာ………
ဟုတ်တယ်ကိုအောင်…မင်း…ခွေးတွေဘဲဟောင်နေတာ…ငါတို့ခြံထဲကခွေးတွေတော့…ငြိမ်နေတာဘဲ…ခါတိုင်းတစ်ခုခုတွေ့ရင်အုပ်စုလိုက်ဟောင်ကြတာ……
ခုတော့……
…မင်း…ခွေးတွေဘဲယောက်ယက်ခတ်ပြီးဟောင်နေကြတာ…တော်တော်ထူးခြားနေတယ်……
ထိုစဉ်…အကို ဝင်းနိုင်က…တစ်ခုခုကိုသတိရဟန်ဖြင့်…ကိုအောင်ကို…မေးလိုက်သည်…ဒါနဲ့ကိုအောင်…ညနေက သချိုင်းဟောင်း
က…မင်း…ကောက်ရတဲ့ …ကလေးရော
ဘယ်မှာလဲ
ရှိ့ပါတယ် အကိုဝင်းနိုင်…အိပ်နေပြီ……
ဘာလို့ကလေးကို …မေးရတာလဲ
ငါ့စိတ်ထဲ တစ်မျိုးကြီးဖြစ်နေလို့ပါ…ကလေးကိုဘယ်မှာသိပ်တာလဲ…မင်းတို့အိပ်ခန်းထဲမှာလား…
ရှေ့ခန်းမှာသိပ်မရလို့…နောက်ဖေးခန်းထဲမှာ သိပ်ထားတယ်…ကလေးအိပ်ပျော်သွားမှ…ကျတော်တို့အိပ်ခဲ့တာ…အိပ်ပျော်နေတုန်း…ခွေးတွေဟောင်လို့ နိုးလာရတာ……
@@@@@@@
ညမှောင်မှောင်တွင်သွားနေကြလမ်းမဟုတ်သဖြင့် ခရီးမတွင်လှချေ…ဝန်ပါသဖြင့်…သချိုင်းဟောင်း ကုန်းအတတ်တွင်…နွားများရုန်းနေရသည်…မကြာမီသချိုင်းဟောင်းသို့ရောက်လာကြသည်…နွားမောင်းသံမှ အပ…အားလုံးတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်……
အကိုဝင်နိုင်သာ ကြောက်နေတာ…အသွားအပြန် ဘာမှခြောက်လှန့်တာ မခံရဘူးလေ…
အင်း…မင်း…ပြောတာလဲ ဟုတ်နေတာဘဲ…ဒါပေမဲ့ ဒီသချိုင်းဟောင်းက ဖြတ်ဖူးသူတိုင်း…အခြောက်ခံရတာမျာူတယ်ကွ
…ကိုအောင်နှင့် ကိုဝင်နိုင်တို့နှစ်ယောက်သား…စကားတပြောပြောနှင့်သချိုင်းဟောင်းကိုဖြတ်ခဲ့လေသည်……
” ထိုစဉ်…သချိုင်းလွန်ရုံ ရှိ့သေးသည်…လှည်းလမ်းဘေးမှ ကလေးငိုသံ…သဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရသည်…ကလေးငိုသံကြား၍ ကိုအောင်အသေအချာကြည့်လိုက်ရာ လမ်းဘေးတွင် အနှီးဖြစ်ထုတ်ထားသော လသားအရွယ် …ကလေးတစ်ဦးငိုနေသည်ကို…လှည်းပေါ်မှ လှမ်းတွေ့လိုက်ရသည်……
“ကိုအောင်ရေ…သချိုင်းလွန်ရုံရှိ့သေးတယ်…ခုငိုသံကြားတဲ့ ကလေးကို…မင်းဘယ်လိုသဘောရလဲ…ငါတော့သိပ်ပြီး မသကာင်္ဘု……
” ဒါတွေ ကျတော် မယုံဘူး…ကျတော်ဆင်းကြည့်လိုက်အုံးမယ်…ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ကိုအောင်…လှည်းပေါ်က ခုန်ဆင်းလိုက်သည်…ငိုနေသော ကလေးအား…ကောက်ယူထွေးပွေ့လိုက်သည်…ကလေးမှာ ကိုအောင်လက်ပေါ်တွင် …ချက်ချင်းအငိုတိတ်သွားသည်………
” တစ်ယောက်ယောက်က အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့်…မမွေးချင်လို့ လာစွန့်ပစ်သွားတာဖြစ်မယ်………
” ငါကတော့ မယုံဘူ…မင်းက…ဒီသချိုင်းအခြောက်ကြမ်းတာ မယုံတော့…အခက်သား…ကဲ
…ဒီကလေးကို မင်းဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ……
” နောက်မှကြည့်ရှင်းမယ်…လောလောဆယ် ဒီကလေးကို…ကျတော်ခေါ်သွားမယ်…ပိုင်ရှင်တွေ့ရင်ပြန်ပေးလိုက်မှာပေါ့…ပိုင်ရှင်မပေါ်တော့…ကျတော်တို့ လင်မယားမွေးစားမယ်……
“သချိုင်းဟောင်းမှ…အချိန်မတော်ကောက်ယူခဲ့သော …ကလေးမို့…တစ်ချို့ကမွေးစားသင့် မသင့် ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြတော့
သည်………
” ကဲ…ကဲ…တော်ကြပါတော့ ဒီကလေး မနက်ဖြန် ပိုင်ရှင်မပေါ်ရင် ကျတော်တို့လင်မယား တရားဝင်မွေးစားမယ်…ကလေးက ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ယောကျာင်္လေးပါ………
@@@@@@@@
” ထိုညက ကိုအောင်တို့ လင်မယားအလုပ်ရှုပ်နေကြသည်…အိမ်ထောင်သည် ကလေးငယ်ရှိ့သော မိန်းမများက နို့လာတိုက်ကြသည်…ကလေးက နို့စို့နေစဉ် အချိန်သာ အငိုတိတ်သည်
ကျန်သည် တစ်ချိန်လုံး ငိုနေလေသည်………
” တစ်ဦးစီချော့သိပ်သော်လည်း အငိုမတိတ်ပါ …ပုခတ်ဆင်၍သိပ်လဲ မအိပ်ဘဲ ရုန်းကန်နေလေသည်…လင်မယားနှစ်ဦးကြားတွင် ထား၍ သိပ်သော်လည်း မအိပ်ဘဲ ငိုနေပြန်သည်…နောက်ဆုံးအိမ်နောက်ဘေးဖက်အခန်းတွင် တစ်ဦးထဲ သိပ်ထားလိုက်တော့မှ…အငိုတိတ်သွားတော့သည်………
” ကိုအောင်တို့လင်မယား မနက်ဖြန်မှပိုင်ရှင်မပေါ်ရင် တရားဝင်မွေးစားမည်ဟု တွေးကာ အပျော်ကြီးပျော်နေလေသည်…သို့သော်သူတို့လင်မယား အပျော်များ…နောက်နေ့မကူးခဲ့ပါ…သန်ခေါင်ကျော်တွင်…ပြသာနာစပါတော့သည်…ကလေးမှာ နို့ဝအောင် စို့ထားပြီး နောက်ဖေးခန်းတွင် အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်သည်……
ကိုအောင်တို့ လင်မယားလဲ ပင်ပန်းထားသဖြင့် အိပ်ခန်းထဲတွင်နှစ်
နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေကြသည်…သန်းခေါင်ကျော်အချိန်ခန့်တွင်…ကိုအောင်တို့မွေးထာသော …ခွေးသုံးကောင်၏ …စူးစူးဝါးဝါး ဟောင်သံကြောင့်…ကိုအောင်တို့လင်မယား အိပ်ရာမှ နိုးခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်တော့သည်……
” မင်းက အယုံအကြည်မရှိ့တော့…ငါမပြောချင်ဘူး…ခုဟောင်နေတာ မင်း…ကလေးသိပ်ထားတဲ့…နောက်ဖေးအခန်းကို မဟုတ်လား
” ဟာ…ဟုတ်တယ် အကိုဝင်းနိုင်…”……
“ဒါဆို…ကလေးအခြေအနေဘယ်လိုရှိ့နေမလဲ…ခွေးတွေဒီလောက်ဟောက်ယက်ခတ်ပြီး ဟိုပြေးဒီပြေး နဲ့ ဒီလောက်ဟောင်နေတာကို…ကလေးကမနိုးဘူးလား…ငိုသံလည်း မကြားရဘူး…ကြည့်လိုက်ပါအုံး………
” ဟုတ်ကဲ့”…… အကို…ကျမသွားကြည့်လိုက်ပါမယ်…ထိုသို့ပြောပြီး ကလေးသိပ်ထားရာ နောက်ဖေးခန်းသို့
ဝင်သွားလေသည်
အမလေး…လာကြပါအုံး…ကြောက်စရာ
တစ္ဆေကြီး……တစ္ဆေကြီး
ထိတ်ထိတ်ပျာပျာ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်
ကြောက်လှန့်နေသော မအုန်းကြူကို တွေ့လိုက်ရသည်…ကိုအောင်က သုမိန်းမ ပခုံးကိုဖတ်ထားရင်းမေးလိုက်သည်……
ဘာတွေ့လို့လဲ မိန်းမ…ဘာတစ္ဆေကြီးလဲ……ကလေးရော…ကလေးရော…အကြောက်မပြေသေး၍ ထစ်ထစ်ငေါ့
ငေါ့ဖြစ်ပြောလိုက်သည်…ကလေးမတွေ့ရတော့
ဘူး’.……ကလေးနေရာမှာ …စကားမဆက်နိုင်ဘဲ
တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့နေလေသည်………
ပြောစမ်းပါ ကလေးနေရာမှာဘာတွေ့လိုလဲ
” ကလေးနေရာမှာ တစ္ဆေလို အကောင်ကြီး တွေ့
လိုက်ရတယ်…နည်းတဲ့အကောင်ကြီး မဟုတ်ဘူး…ဝက်လိုပုံစံနဲ့…သူနားရွက်ကြီး ခြုံပြီး
အိပ်နေတာ…အစွယ်နှစ်ချောင်းကလဲ ပြူးနေတာ
ဘဲ…ကျမကိုစိမ်းစိမ်းကြီးစိုက်ကြည့်နေတာဒ……
ကြောက်စရာကြီး………
” ဘာ…နားရွက်ကြီးခြုံပြီး…အိပ်နေတဲ့ အစွယ်ပြူးပြူးနဲ့ ဝက်လို အကောင်ကြီး ဟုတ်
လား……အဲ့ဒီ အကောင်ကြီး ရှိ့သေးလား……
ကျမဆင်းလာတဲ့အထိ ဖျာပေါ်မှာရှိ့နေတုံဘဲ
” ကဲ…လာအိမ်ပေါ်တတ်ကြည့်ကြမယ်…သချိုင်
ဟောင်းက လိုက်လာတဲ့ အကောင်ဖြစ်မယ်…
ကျန်သူတွေ နောက်ဖေးဘက်က…သွားစောင့်
နေကြစမ်း…………
” ကျတော်တို့ အိမ်ပေါ်တတ်လာစဉ်…အိမ်
နောက်ဖေးဘက်တွင် သွားစောင့်သူများ စောင့်
ကြသည်…မီးဖိုချောင်ဘက် အခန်းထဲ အရောက်
တွင် …လက်တစ်ဖက်က ဓါးကိုင်ပြီး…ကျန်လက်
တစ်ဖက်က လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကိုင်ပြီး……ကလေူ
သိပ်ထားရာ…ဖျာပေါ်သို့ မီးဖွင့်ကြည့်လိုက်
သည်………………
” မည်သည်အကောင်မှ မတွေ့ရချေ…ကလေးကိုလည်း မတွေ့ရတော့
” ထိုစဉ်မှာပင် အိမ်ပေါ်သို့ ထိုးထိုးဟောင်နေ
သော ခွေးများခြံဝသို့ ပြေးထွတ်သွားပြီး…လမ်း
မပေါ်သို့ ထိုဟောင်းနေလေသည်………
” ထိုစဉ် အနီးအနာူ အိမ်များမှ …ခွေးများ
ပါဟောင်နေကြသည်…ဟောင်သည်ခွေးက
ဟောင် အူသည်ခွေးက အူနှင့်…ဆူညံနေတော့
သည်………………
” အရုဏ်တတ်မတိုင်မီ အချိန် ……ခွေးအူး
သံများဖြစ် ခြောက်ခြားဖွယ်ဖြစ်နေပါတော့သည်
” ကိုအောင်တို့ကောက်ယူခဲ့သော ကလေး
ကို မတွေ့ရတော့သလို…ကိုအောင်မိန်းမ တွေ့ခဲ့သော……အစွယ်ပြူးပြူးနှင့် နားရွက်ကြီး
ခြုံပြီး အိပ်နေသည်ဆိုသော…သရဲတစ္ဆအကောင်
ကြီးလည်း…ပျောက်ခြင်းမလှ ပျောက်သွား
လေတော့သည်…………
( ဆုံကြအုံးမယ် ကွယ် )
( ထွဋ်ခေါင် )

Zawgyi Version

သခ်ိဳင္းေဟာင္း မွ အျပန္ (စ-ဆံုး)
” အကို ထပါအုံး…ေခြးေတြဘာလို႔ဒီေလာက္ေဟာင္ေနရတာလဲ……
“ေအးဟုတ္တယ္…ေခြးေတြေဟာင္ပုံကေတာ္ေတာ္ထူးေနတယ္…တို႔အိမ္ကေခြးေတြဘဲ…ေဟာင္ေနတာ…ငါဆင္းၾကည့္လိုက္အုံးမယ္……
” ကိုေအာင္က လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးကိုင္ၿပီး အိမ္ေအာက္ဆင္းလိုက္သည္…ေခြးမ်ားကအိမ္ေနာက္ေဖး အခန္းကိုၾကည့္ၿပီးထိုးထိုးေဟာင္ေနသည္……အေသအခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ…ကေလးသိပ္ထားရာ ေနာက္ေဖးခန္းကို…ဦးတည္ေဟာင္ေနသည္ကိုေတြ႕ရသည္………
ထိုစဥ္ အနီးအနာူအိမ္မ်ားမွ…လူမ်ားလဲကိုေအာင္တို႔ၿခံအတြင္းသို႔ေရာက္ရွိ႕လာၾကသည္…မင္းရဲ႕ေခြးေတြကဘာေတြ႕လို႔ဒီေလာက္ေဟာင္ေနရတာလဲ…ငါ့တို႔ၿခံထဲကေခြးေတြေတာ့ၿငိမ္ေနတယ္…ထူးဆန္းတယ္ထင္လို႔ …ဆင္းလာၾကတာ………
ဟုတ္တယ္…အကိုေခြးေတြက …က်ေတာ္အိမ္ေနာက္ေဖးခန္းကို…ေမာ့ေမာ့ၿပီး ထိုးေဟာင္ေနၾကတာ………
ဟုတ္တယ္ကိုေအာင္…မင္း…ေခြးေတြဘဲေဟာင္ေနတာ…ငါတို႔ၿခံထဲကေခြးေတြေတာ့…ၿငိမ္ေနတာဘဲ…ခါတိုင္းတစ္ခုခုေတြ႕ရင္အုပ္စုလိုက္ေဟာင္ၾကတာ……
ခုေတာ့……
…မင္း…ေခြးေတြဘဲေယာက္ယက္ခတ္ၿပီးေဟာင္ေနၾကတာ…ေတာ္ေတာ္ထူးျခားေနတယ္……
ထိုစဥ္…အကို ဝင္းႏိုင္က…တစ္ခုခုကိုသတိရဟန္ျဖင့္…ကိုေအာင္ကို…ေမးလိုက္သည္…ဒါနဲ႔ကိုေအာင္…ညေနက သခ်ိဳင္းေဟာင္း
က…မင္း…ေကာက္ရတဲ့ …ကေလးေရာ
ဘယ္မွာလဲ
ရွိ႕ပါတယ္ အကိုဝင္းႏိုင္…အိပ္ေနၿပီ……
ဘာလို႔ကေလးကို …ေမးရတာလဲ
ငါ့စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳးႀကီးျဖစ္ေနလို႔ပါ…ကေလးကိုဘယ္မွာသိပ္တာလဲ…မင္းတို႔အိပ္ခန္းထဲမွာလား…
ေရွ႕ခန္းမွာသိပ္မရလို႔…ေနာက္ေဖးခန္းထဲမွာ သိပ္ထားတယ္…ကေလးအိပ္ေပ်ာ္သြားမွ…က်ေတာ္တို႔အိပ္ခဲ့တာ…အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း…ေခြးေတြေဟာင္လို႔ ႏုိုးလာရတာ……
@@@@@@@
ညေမွာင္ေမွာင္တြင္သြားေနၾကလမ္းမဟုတ္သျဖင့္ ခရီးမတြင္လွေခ်…ဝန္ပါသျဖင့္…သခ်ိဳင္းေဟာင္း ကုန္းအတတ္တြင္…ႏြားမ်ား႐ုန္းေနရသည္…မၾကာမီသခ်ိဳင္းေဟာင္းသို႔ေရာက္လာၾကသည္…ႏြားေမာင္းသံမွ အပ…အားလုံးတိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနသည္……
အကိုဝင္ႏိုင္သာ ေၾကာက္ေနတာ…အသြားအျပန္ ဘာမွေျခာက္လွန္႔တာ မခံရဘူးေလ…
အင္း…မင္း…ေျပာတာလဲ ဟုတ္ေနတာဘဲ…ဒါေပမဲ့ ဒီသခ်ိဳင္းေဟာင္းက ျဖတ္ဖူးသူတိုင္း…အေျခာက္ခံရတာမ်ာူတယ္ကြ
…ကိုေအာင္ႏွင့္ ကိုဝင္ႏိုင္တို႔ႏွစ္ေယာက္သား…စကားတေျပာေျပာႏွင့္သခ်ိဳင္းေဟာင္းကိုျဖတ္ခဲ့ေလသည္……
” ထိုစဥ္…သခ်ိဳင္းလြန္႐ုံ ရွိ႕ေသးသည္…လွည္းလမ္းေဘးမွ ကေလးငိုသံ…သဲ့သဲ့ၾကားလိုက္ရသည္…ကေလးငိုသံၾကား၍ ကိုေအာင္အေသအခ်ာၾကည့္လိုက္ရာ လမ္းေဘးတြင္ အႏွီးျဖစ္ထုတ္ထားေသာ လသားအ႐ြယ္ …ကေလးတစ္ဦးငိုေနသည္ကို…လွည္းေပၚမွ လွမ္းေတြ႕လိုက္ရသည္……
“ကိုေအာင္ေရ…သခ်ိဳင္းလြန္႐ုံရွိ႕ေသးတယ္…ခုငိုသံၾကားတဲ့ ကေလးကို…မင္းဘယ္လိုသေဘာရလဲ…ငါေတာ့သိပ္ၿပီး မသကာဘၤု……
” ဒါေတြ က်ေတာ္ မယုံဘူး…က်ေတာ္ဆင္းၾကည့္လိုက္အုံးမယ္…ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ကိုေအာင္…လွည္းေပၚက ခုန္ဆင္းလိုက္သည္…ငိုေနေသာ ကေလးအား…ေကာက္ယူေထြးေပြ႕လိုက္သည္…ကေလးမွာ ကိုေအာင္လက္ေပၚတြင္ …ခ်က္ခ်င္းအငိုတိတ္သြားသည္………
” တစ္ေယာက္ေယာက္က အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္…မေမြးခ်င္လို႔ လာစြန္႔ပစ္သြားတာျဖစ္မယ္………
” ငါကေတာ့ မယုံဘူ…မင္းက…ဒီသခ်ိဳင္းအေျခာက္ၾကမ္းတာ မယုံေတာ့…အခက္သား…ကဲ
…ဒီကေလးကို မင္းဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ……
” ေနာက္မွၾကည့္ရွင္းမယ္…ေလာေလာဆယ္ ဒီကေလးကို…က်ေတာ္ေခၚသြားမယ္…ပိုင္ရွင္ေတြ႕ရင္ျပန္ေပးလိုက္မွာေပါ့…ပိုင္ရွင္မေပၚေတာ့…က်ေတာ္တို႔ လင္မယားေမြးစားမယ္……
“သခ်ိဳင္းေဟာင္းမွ…အခ်ိန္မေတာ္ေကာက္ယူခဲ့ေသာ …ကေလးမို႔…တစ္ခ်ိဳ႕ကေမြးစားသင့္ မသင့္ ေဝဖန္ေျပာဆိုေနၾကေတာ့
သည္………
” ကဲ…ကဲ…ေတာ္ၾကပါေတာ့ ဒီကေလး မနက္ျဖန္ ပိုင္ရွင္မေပၚရင္ က်ေတာ္တို႔လင္မယား တရားဝင္ေမြးစားမယ္…ကေလးက ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး ေယာက်ာေလၤးပါ………
@@@@@@@@
” ထိုညက ကိုေအာင္တို႔ လင္မယားအလုပ္ရႈပ္ေနၾကသည္…အိမ္ေထာင္သည္ ကေလးငယ္ရွိ႕ေသာ မိန္းမမ်ားက ႏို႔လာတိုက္ၾကသည္…ကေလးက ႏို႔စို႔ေနစဥ္ အခ်ိန္သာ အငိုတိတ္သည္
က်န္သည္ တစ္ခ်ိန္လုံး ငိုေနေလသည္………
” တစ္ဦးစီေခ်ာ့သိပ္ေသာ္လည္း အငိုမတိတ္ပါ …ပုခတ္ဆင္၍သိပ္လဲ မအိပ္ဘဲ ႐ုန္းကန္ေနေလသည္…လင္မယားႏွစ္ဦးၾကားတြင္ ထား၍ သိပ္ေသာ္လည္း မအိပ္ဘဲ ငိုေနျပန္သည္…ေနာက္ဆုံးအိမ္ေနာက္ေဘးဖက္အခန္းတြင္ တစ္ဦးထဲ သိပ္ထားလိုက္ေတာ့မွ…အငိုတိတ္သြားေတာ့သည္………
” ကိုေအာင္တို႔လင္မယား မနက္ျဖန္မွပိုင္ရွင္မေပၚရင္ တရားဝင္ေမြးစားမည္ဟု ေတြးကာ အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္ေနေလသည္…သို႔ေသာ္သူတို႔လင္မယား အေပ်ာ္မ်ား…ေနာက္ေန႔မကူးခဲ့ပါ…သန္ေခါင္ေက်ာ္တြင္…ျပသာနာစပါေတာ့သည္…ကေလးမွာ ႏို႔ဝေအာင္ စို႔ထားၿပီး ေနာက္ေဖးခန္းတြင္ အိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီ ျဖစ္သည္……
ကိုေအာင္တို႔ လင္မယားလဲ ပင္ပန္းထားသျဖင့္ အိပ္ခန္းထဲတြင္ႏွစ္
ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသည္…သန္းေခါင္ေက်ာ္အခ်ိန္ခန္႔တြင္…ကိုေအာင္တို႔ေမြးထာေသာ …ေခြးသုံးေကာင္၏ …စူးစူးဝါးဝါး ေဟာင္သံေၾကာင့္…ကိုေအာင္တို႔လင္မယား အိပ္ရာမွ ႏိုးခဲ့ျခင္းပင္ျဖစ္ေတာ့သည္……
” မင္းက အယုံအၾကည္မရွိ႕ေတာ့…ငါမေျပာခ်င္ဘူး…ခုေဟာင္ေနတာ မင္း…ကေလးသိပ္ထားတဲ့…ေနာက္ေဖးအခန္းကို မဟုတ္လား
” ဟာ…ဟုတ္တယ္ အကိုဝင္းႏိုင္…”……
“ဒါဆို…ကေလးအေျခအေနဘယ္လိုရွိ႕ေနမလဲ…ေခြးေတြဒီေလာက္ေဟာက္ယက္ခတ္ၿပီး ဟိုေျပးဒီေျပး နဲ႔ ဒီေလာက္ေဟာင္ေနတာကို…ကေလးကမႏုိုးဘူးလား…ငိုသံလည္း မၾကားရဘူး…ၾကည့္လိုက္ပါအုံး………
” ဟုတ္ကဲ့”…… အကို…က်မသြားၾကည့္လိုက္ပါမယ္…ထိုသို႔ေျပာၿပီး ကေလးသိပ္ထားရာ ေနာက္ေဖးခန္းသို႔
ဝင္သြားေလသည္
အမေလး…လာၾကပါအုံး…ေၾကာက္စရာ
တေစၦႀကီး……တေစၦႀကီး
ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာ တုန္တုန္ယင္ယင္ျဖစ္
ေၾကာက္လွန္႔ေနေသာ မအုန္းၾကဴကို ေတြ႕လိုက္ရသည္…ကိုေအာင္က သုမိန္းမ ပခုံးကိုဖတ္ထားရင္းေမးလိုက္သည္……
ဘာေတြ႕လို႔လဲ မိန္းမ…ဘာတေစၦႀကီးလဲ……ကေလးေရာ…ကေလးေရာ…အေၾကာက္မေျပေသး၍ ထစ္ထစ္ေငါ့
ေငါ့ျဖစ္ေျပာလိုက္သည္…ကေလးမေတြ႕ရေတာ့
ဘူး’.……ကေလးေနရာမွာ …စကားမဆက္ႏိုင္ဘဲ
တုန္လႈပ္ေၾကာက္႐ြံ႕ေနေလသည္………
ေျပာစမ္းပါ ကေလးေနရာမွာဘာေတြ႕လိုလဲ
” ကေလးေနရာမွာ တေစၦလို အေကာင္ႀကီး ေတြ႕
လိုက္ရတယ္…နည္းတဲ့အေကာင္ႀကီး မဟုတ္ဘူး…ဝက္လိုပုံစံနဲ႔…သူနား႐ြက္ႀကီး ၿခဳံၿပီး
အိပ္ေနတာ…အစြယ္ႏွစ္ေခ်ာင္းကလဲ ျပဴးေနတာ
ဘဲ…က်မကိုစိမ္းစိမ္းႀကီးစိုက္ၾကည့္ေနတာဒ……
ေၾကာက္စရာႀကီး………
” ဘာ…နား႐ြက္ႀကီးၿခဳံၿပီး…အိပ္ေနတဲ့ အစြယ္ျပဴးျပဴးနဲ႔ ဝက္လို အေကာင္ႀကီး ဟုတ္
လား……အဲ့ဒီ အေကာင္ႀကီး ရွိ႕ေသးလား……
က်မဆင္းလာတဲ့အထိ ဖ်ာေပၚမွာရွိ႕ေနတုံဘဲ
” ကဲ…လာအိမ္ေပၚတတ္ၾကည့္ၾကမယ္…သခ်ိဳင္
ေဟာင္းက လိုက္လာတဲ့ အေကာင္ျဖစ္မယ္…
က်န္သူေတြ ေနာက္ေဖးဘက္က…သြားေစာင့္
ေနၾကစမ္း…………
” က်ေတာ္တို႔ အိမ္ေပၚတတ္လာစဥ္…အိမ္
ေနာက္ေဖးဘက္တြင္ သြားေစာင့္သူမ်ား ေစာင့္
ၾကသည္…မီးဖိုေခ်ာင္ဘက္ အခန္းထဲ အေရာက္
တြင္ …လက္တစ္ဖက္က ဓါးကိုင္ၿပီး…က်န္လက္
တစ္ဖက္က လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးကိုင္ၿပီး……ကေလူ
သိပ္ထားရာ…ဖ်ာေပၚသို႔ မီးဖြင့္ၾကည့္လိုက္
သည္………………
” မည္သည္အေကာင္မွ မေတြ႕ရေခ်…ကေလးကိုလည္း မေတြ႕ရေတာ့
” ထိုစဥ္မွာပင္ အိမ္ေပၚသို႔ ထိုးထိုးေဟာင္ေန
ေသာ ေခြးမ်ားၿခံဝသို႔ ေျပးထြတ္သြားၿပီး…လမ္း
မေပၚသို႔ ထိုေဟာင္းေနေလသည္………
” ထိုစဥ္ အနီးအနာူ အိမ္မ်ားမွ …ေခြးမ်ား
ပါေဟာင္ေနၾကသည္…ေဟာင္သည္ေခြးက
ေဟာင္ အူသည္ေခြးက အူႏွင့္…ဆူညံေနေတာ့
သည္………………
” အ႐ုဏ္တတ္မတိုင္မီ အခ်ိန္ ……ေခြးအူး
သံမ်ားျဖစ္ ေျခာက္ျခားဖြယ္ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္
” ကိုေအာင္တို႔ေကာက္ယူခဲ့ေသာ ကေလး
ကို မေတြ႕ရေတာ့သလို…ကိုေအာင္မိန္းမ ေတြ႕ခဲ့ေသာ……အစြယ္ျပဴးျပဴးႏွင့္ နား႐ြက္ႀကီး
ၿခဳံၿပီး အိပ္ေနသည္ဆိုေသာ…သရဲတစၦအေကာင္
ႀကီးလည္း…ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္သြား
ေလေတာ့သည္…………
( ဆုံၾကအုံးမယ္ ကြယ္ )
( ထြဋ္ေခါင္ )